maandag, februari 20, 2012

schoonheid

Mijn club schiet tekort. Het is een gebrek aan kwaliteit. Daar kan deze jongen niets aan doen. Hij heeft juist een surplus aan kwaliteit, en hij maakte een ontzettende blunder, de oelewapper. Zit er schoonheid in domheid? Nu ja, als je vervolgens dit beeld ziet, kan het antwoord alleen maar 'ja' zijn.

Begrijpt u mij niet verkeerd. Ik baal, maar ik baal van een viertal matige spelers in ons elftal, ik baal niet van deze jongen die veel belangrijker voor Feyenoord is dan goed is voor hem, en goed is voor Feyenoord.

foto: OrangePictures

vrijdag, februari 17, 2012

het GBBBSP

Er is nog veel werk aan de winkel. Praktische zaken. Hoeveel jaar kost het om met het salaris van een onderwijsman al die strijkkwartetten te beluisteren? Wie speelt wat waar wanneer? En studie. Biografieen. Leesbare essays. Het kan niet anders of er moet poezie over geschreven zijn. Die moet gelezen.

Zeventien strijkkwartetten schreef Beethoven. Het is het allerhoogste dat ooit is gemaakt. Beter dan Bach. We willen ze horen. Alle zeventien. Live. Het Grote Blaakmeer en Beute BeethovenStrijkkwartettenProject is geboren.

Vorige week hebben we, zonder dat we het wisten, aan ons project een begin gemaakt. In Diligentia zaten we tussen een stervend publiek naar het Elias Quartet te luisteren. Opus 18 nr. 6. En hoewel we het vanavond weer zouden willen beluisteren strepen we die af. Nog zestien te gaan dus. De vrouwen, vrienden en vriendinnen, iedereen is welkom om deel te nemen, en we gaan er iets van maken, een verhaal, een boek, een blogje zo nu en dan, een film...

Zestien strijkkwartetten te gaan nog! Hoe gaan we die bijelkaar verzamelen? Wat een hemels kwarwei.

maandag, februari 13, 2012

Vitesse thuis 3-1

zaterdag, februari 04, 2012

verjaardagscadeautjes

Het is vast een goede gewoonte, in sommige kringen, om mensen voor hun verjaardag of bij andere bijzondere gelegenheden een gedicht cadeau te doen. Een bestaand gedicht welteverstaan. Zo niet, dan zou het... Voor de geboorte van mijn zoon kreeg ik van mijn vriend, de bebrilde en ook nog kale theoloog F., een lentegedicht van Herman de Coninck cadeau. Het ontroerde me.

Vandaag viert F. zijn 52e verjaardag. Ik heb een gedicht voor hem uitgezocht. Hij en ik, we houden van Kopland en daarom kan het dus geen gedicht van Kopland zijn. Het is dan ook van Kouwenaar, maar het had van Kopland kunnen zijn, nee, dat niet, maar wel van beide, als zoiets uberhaupt zou kunnen. Het komt uit een bundel met daarin een gedicht dat is opgedragen aan Kopland, maar dat is niet dit gedicht. En toch klinken hier de stemmen van alle twee de heren. Volgt u 't nog? Nu ja, voor F.'s verjaardag. Bij deze...

pad van water

Zoals de tijd, eenzamer, een oude vriend begroet
zo liefkoost de wind hier laagland en water

achter de dijk schept vrede nog adem, wegen
die er vroeger niet waren haasten zich langzaam

in het huis roest de kiek van het gouden bruidspaar
ritselt de fax, trilt de wijn in het melkglas

op het erf wuift de meikers haar kleumende handjes
het is weer eens voorjaar, straks komt de kievit

het vee staat al buiten in ruigere vachten
een eendere hemel hangt lager, de zee is een vijver

maar voor wie gist de inmaak onterfd in de kelder
niets zal ons ontbreken staat er geschreven
in de verte naderen beneveld de steden -


Is dat alles, hoor ik u denken, gierige vrek. Wel, u en ik verschillen van mening, en nee, het is niet alles. Als F.'s agenda het toelaat, gaan wij dinsdagavond in Diligentia luisteren naar Beethoven, het strijkkwartet in Bes op. 18 nr. 6. En ook naar moppies van Mendelssohn, Purcell en Britten.

Weet u wat? Ik doe er voor de zekerheid nog een Rothko bij. In de clubkleuren. Gefeliciteerd, F.! Oude man.