zaterdag, februari 04, 2012

verjaardagscadeautjes

Het is vast een goede gewoonte, in sommige kringen, om mensen voor hun verjaardag of bij andere bijzondere gelegenheden een gedicht cadeau te doen. Een bestaand gedicht welteverstaan. Zo niet, dan zou het... Voor de geboorte van mijn zoon kreeg ik van mijn vriend, de bebrilde en ook nog kale theoloog F., een lentegedicht van Herman de Coninck cadeau. Het ontroerde me.

Vandaag viert F. zijn 52e verjaardag. Ik heb een gedicht voor hem uitgezocht. Hij en ik, we houden van Kopland en daarom kan het dus geen gedicht van Kopland zijn. Het is dan ook van Kouwenaar, maar het had van Kopland kunnen zijn, nee, dat niet, maar wel van beide, als zoiets uberhaupt zou kunnen. Het komt uit een bundel met daarin een gedicht dat is opgedragen aan Kopland, maar dat is niet dit gedicht. En toch klinken hier de stemmen van alle twee de heren. Volgt u 't nog? Nu ja, voor F.'s verjaardag. Bij deze...

pad van water

Zoals de tijd, eenzamer, een oude vriend begroet
zo liefkoost de wind hier laagland en water

achter de dijk schept vrede nog adem, wegen
die er vroeger niet waren haasten zich langzaam

in het huis roest de kiek van het gouden bruidspaar
ritselt de fax, trilt de wijn in het melkglas

op het erf wuift de meikers haar kleumende handjes
het is weer eens voorjaar, straks komt de kievit

het vee staat al buiten in ruigere vachten
een eendere hemel hangt lager, de zee is een vijver

maar voor wie gist de inmaak onterfd in de kelder
niets zal ons ontbreken staat er geschreven
in de verte naderen beneveld de steden -


Is dat alles, hoor ik u denken, gierige vrek. Wel, u en ik verschillen van mening, en nee, het is niet alles. Als F.'s agenda het toelaat, gaan wij dinsdagavond in Diligentia luisteren naar Beethoven, het strijkkwartet in Bes op. 18 nr. 6. En ook naar moppies van Mendelssohn, Purcell en Britten.

Weet u wat? Ik doe er voor de zekerheid nog een Rothko bij. In de clubkleuren. Gefeliciteerd, F.! Oude man.