zondag, februari 27, 2011

geen woorden

Residentie Orkest

In de krant las ik dat het Residentie Orkest, in reactie op PVV'er Fritsma die het orkest een tromboneclubje had genoemd, haar best doet om van haar elitaire karakter af te komen. Concerten in de Bijenkorf, begeleidende film in de Philipszaal en zelfs een optreden op Lowlands moeten daarbij helpen. Nu moet de kunst niet teveel reageren op de politiek en al helemaal niet op lompe proleten, en wellicht was dit allemaal allang bedacht, hoe dan ook, verfrissend is het. Het Residentie Orkest op Lowlands met de tiende van Shostakovitsj. Goed plan. Dat gaan die Lowlandsjongeren mooi vinden. En terecht.

Het experiment gisteren met symfonic cinema was minder geslaagd. Lees de Blaakblog er maar op na. Hoe dom kun je trouwens als filmmaker zijn? Als je iets wilt toevoegen aan een stuk dat Dodeneiland heet, kun je natuurlijk zo'n beetje alles filmen behalve... inderdaad... een eiland.

Intussen was Mahler 4 verrukkelijk. Het Residentie Orkest kan niet genoeg 'onder de mensen' komen. Hoe meer mensen ernaar luisteren, hoe beter het is voor die mensen. Recht zo die gaat. Of hoe domme politici onbedoeld toch ergens goed voor kunnen zijn. Maar vanaf nu niets meer zeggen, hoor. Gewoon lekker in de Anton Philipszaal gaan zitten. En luisteren.

zondag, februari 20, 2011

toerist in eigen stad

Na Panorama Mesdag wandelen we met de kleine dictator meteen langs een aantal andere verplichte attracties in zijn eigen stad. Waaronder het paleis van zijn collega Beatrix. Ik leg uit wat een koningin is.
'De koningin is niet de baas,' zegt meneer.
'Wie dan?' vraag ik naar de bekende weg.
'Ik.'
We drinken koffie bij Juliana's op de Plaats. Onze man bestelt een tosti voor zichzelf. Appelsapje erbij. Ik leg alvast uit wat een vijver is. Voor de Hofvijver straks.
'Hebben wij naast de televisie,' zegt meneer.
'Huh?' Maar hij verklaart zich niet nader. Het is hem duidelijk genoeg.
Het is koud in Den Haag. We wandelen. We praten. Het is gezellig.
Pas thuis begrijp ik hoe beroerd ik een vijver heb uitgelegd. Als ik de vissenkom zie staan. Naast de televisie.

vrijdag, februari 18, 2011

getweet

Mijn geliefde vindt mijn getwitter wat onzinnig. Ze heeft een punt. Veel wat ik lees, en soms ook schrijf, doet er nauwelijks toe en riekt naar een nieuwe vorm van exhibitionisme.

En toch... de revolutie kon ik live meemaken vanaf het Tahrirplein. Twitterende jongeren schreven welke weg die dag toegankelijk was, hoe ze leuzen bedachten, een hospitaal inrichtten. Dagelijks berichten als: "Republic of Tahrir is a free one already. Books which were banned by the regime are being sold here with low prices." En: "A group is heading back to Tahrir to get blankets and tents for tonight's stay at Maspero. I've already picked a cool spot by the Nile :)" Ik bedoel: hoe stoer is dat? Live vanuit de revolutie. Terwijl verslaggevers op hoge balkons hun vage praatjes deden, was er een stroom aan berichten als van deze Mosa'ab Elshamy. Middenin de ellende. Fan van FC Barcelona en vrijelijk The Killers en Salinger citerend.

Het nieuws raast op Twitter en voor een nieuwsjunk is dat heerlijk.

Vandaag iets heel anders. Maxime Verhagen kan het niet laten en schrijft over de huidige ministerraad: "Valt me in vergelijking met het vorige kabinet telkens weer op dat we elkaar niet steeds van ons eigen gelijk proberen te overtuigen maar samen aan een goede oplossing werken."

Een vreemde en wat overbodige trap na, maar ja, het is verkiezingstijd. Zijn collega in dat vorige kabinet André Rouvoet reageert onmiddellijk. Véél eloquenter, en vilein op het dodelijke af.

"Ik begrijp hieruit dat je een positieve ontwikkeling in je gedrag hebt doorgemaakt. Complimenten!"

Ik houd van Twitter.

zaterdag, februari 12, 2011

juichen of juist niet

Noem het arrogantie, maar behalve als het een wonderschone goal is, juich ik vanavond niet als we scoren. Ik sta op. Ik klap in mijn handen. Ik glimlach en ga weer zitten. Nog niet zo lang geleden wonnen we thuis van dit soort clubs met vier doelpunten verschil. En vonden we dat volstrekt normaal. Het land kan inmiddels beweren dat de tijden veranderen. Feyenoord niet. De spelers. De trainer. Zij zijn passanten. Feyenoord niet. Dat is een grootse club. En een doorsnee doelpunt tegen Heracles. Daar juich je niet voor.

donderdag, februari 10, 2011

een probleem


foto: Vincent Mentzel

Een werkelijk probleem is dit. Over welke muziek gaat het in de derde strofe? In de tweede lezen we Beatles en Schubert. Die vluchtende vogel? Weet u het? En trouwens, wat een prachtig gedicht. Filosoof Blaakmeer maakte het ooit al eens het gedicht van de week. Dat mag nog wel een keer. Bij deze.


Muziek voor het slapen gaan

Er stond muziek op toen zij hem vond
wat er speelde was zij later vergeten, had zij
afgelegd toegedekt of ingeslikt met zijn leven

zij hoopte dat het strawberries was geweest
zoetrood geneurie op koelere hoogte
en niet de negende kleine steeds weer
voorgoed onvoltooide

maar het liefst dat met die vluchtende vogel
die nooit kon antwoorden waarheen hij op weg was
en onder zijn veren kon uitrusten, inwonen -


Gerrit Kouwenaar

zaterdag, februari 05, 2011

geëngageerd

Vind ervan wat u ervan moet vinden. De dichter op zijn oude dag, hij vindt er iets van. Post 9/11 poëzie. Letterlijk. "[...] deze eeuw valt niet meer te bedenken/tijden al dat ik hoor/het geraas van instortende nieuwbouw". Verdraaid zeg, heb ik mijn favoriete dichter nooit zo goed gelezen? Welnu, hoe dan ook, goede reden om het weer eens opnieuw te doen. De maatschappelijk geëngageerde Campert is namelijk ook een fraai dichter. Leest u maar. Dit doet denken aan de poëticale gedichten van De Coninck. Het is eigenlijk niet veel, poëzie, struikgewas versus gierende tanks. En het helpt niet, maar het staat wel aan de goede kant. Leve de dichters.


poëzie

Eergister was het oorlog
gisteren ook
en nog altijd in mijn heden
dat niet alleen van mij is

geld sluipt rond over de wereld
betaalt zichzelf met oorlog

oorlog mag zijn naam niet dragen
noemt zichzelf defensie

poezie is het struikgewas
waarin ik me verberg
als de soldaten komen
in hun gierende tanks


uit: 'een oud geluid' 2011.

donderdag, februari 03, 2011

3 jaar oud en alles al bereikt

woensdag, februari 02, 2011

schaamteloos

Het wordt bijna terloops vermeld in een bericht vandaag. Er was een deal tussen Heerenveen en Ajax over Dost. Daarin staat dat bij een eventueel kampioenschap van Ajax in de komende vijf jaar Heerenveen een half miljoen euro bovenop de transfersom krijgt.

Huh?

Het is verre van ondenkbaar dat de twee clubs elkaar aan het einde van een seizoen treffen en dat Ajax de punten nodig heeft... Een half miljoen.

En hoeveel van die deals zijn er in Nederland? Nog twee, drie en je hebt jezelf een kampioenschap getransfereerd. Gaat iemand hier nog iets van zeggen? Of kijken we volgend seizoen 's morgens alvast op Teletekst voor de uitslagen van die middag?