zomers gediggie

Zuiderstrand


Gistermorgen aan het Zuiderstrand
begonnen
met het tellen van zandkorrels.

’s Middags, ’k was een eind op weg, kwam de zon langs.
Bovenstukjes verdwenen in kleurige tassen,
de dood flaneerde in een kek jasje langs de branding.

Bij de ondergang proosten we op Zuid
op goud, en Bob Marley, steeds hij weer,
zong wat
tot we zat op onze tweewielers stapten.

Het was nacht.

Vanmorgen was ik ouder
en zonder
idee waar ik gebleven was.