een huis met een zwembad

Een tijd terug schreef ik een blog over Het Diner. Vandaag kan ik min of meer hetzelfde schrijven over Kochs nieuwste roman. Wat goed is aan het Diner is ook goed aan Een Zomerhuis...; en wat slecht is aan...

Wellicht ontbreekt het mij aan goede wil, maar ik kan er niet bij dat het zelfs maar geloofwaardig zou kunnen zijn dat een karakter dat over alles en iedereen een moreel oordeel velt zelf amoreel gedrag vertoont, let wel: zonder daar ook maar iets van te vinden, of er een opmerking aan te wijden. Het irriteert mateloos. Het klopt niet. Verteller Marc vindt het 'vies' dat een andere man verlekkerd naar zijn vrouw kijkt en heeft zelf een affaire met een andere vrouw. Een meisje trappen mag niet, maar als huisarts patiënten belazeren (met alle gevolgen van dien), dat mag dan weer wel. En zo gaat het maar door.

Marc is erg ingenomen met zichzelf. Een vervelende kerel. En iedereen vindt hem fantastisch. Waarom wordt nergens duidelijk. En waarom al die pagina's om uit te leggen dat pedofilie fout is?

En verder... op een los eindje hier en daar na ... een heerlijk boek dat leest als een trein. Koch zit erop. Hij moet wel blijven oefenen.