juichen of juist niet

Noem het arrogantie, maar behalve als het een wonderschone goal is, juich ik vanavond niet als we scoren. Ik sta op. Ik klap in mijn handen. Ik glimlach en ga weer zitten. Nog niet zo lang geleden wonnen we thuis van dit soort clubs met vier doelpunten verschil. En vonden we dat volstrekt normaal. Het land kan inmiddels beweren dat de tijden veranderen. Feyenoord niet. De spelers. De trainer. Zij zijn passanten. Feyenoord niet. Dat is een grootse club. En een doorsnee doelpunt tegen Heracles. Daar juich je niet voor.