zondag, mei 30, 2010

Koningin Elisabethwedstrijd

Eerst even vaststellen dat onze publieke omroep nog heel wat kan leren van het Vlaamse Canvas. De afgelopen week hebben onze zuiderburen avonden gevuld met livebeelden van de Koningin Elisabethwedstrijd. Een van ’s werelds beroemdste pianoconcoursen. Vrolijke journalisten met kennis van zaken deden interviews in de coulissen en foyer. Een panel van experts gaf vakkundig commentaar. En zelden zeikerig. Veelal bewonderend. Gewoon steengoede televisie.

De Nederlandse finalist met jaloersmakend goede naam, Hannes Minnaar, speelde een paar dagen geleden al. Hij sloot af met het vijfde pianoconcert van Saint-Saëns. Het is via de webzijde van Canvas te beluisteren. Aanrader!

Alle twaalf finalisten worden de dagen voor hun optreden opgesloten in ‘de kapel’ waar zij volledig afgesloten van de wereld (geen mobieltje, geen internet) een verplicht werk moeten instuderen. Minnaar had ook gewoon lekker wat Bach meegenomen om ’s morgens in te spelen. Hij vond het lastig, zei hij, om ’s avonds naar bed te gaan omdat hij dan zijn benedenbuurman het verplichte werk foutloos hoorde spelen. Ja, ga dan maar eens gerust slapen.

De Rus, Denis Kozhukhin, won overtuigend. Hij sloot gisteravond af met het tweede pianoconcert van Prokofiev. Ik schreef het volgens mij al: goede televisie.

Hans Minnaar werd derde. Dat is Hollands Glorie in Brussel. Dat mag, dat moet, in het acht uurjournaal. De Vlamingen zouden daar geen seconde aan twijfelen.

woensdag, mei 26, 2010

laatste kans

De campagnemannen, Martijn van Dam en Diederik Samson, hebben de hele dag nog geen tweet de wereld ingestuurd. Het lijkt paniek in de tent.

Vanavond lijkt een soort van laatste kans voor de grote roerganger, de man die burgemeester van het land wil worden. Als hij niet zijn mannetje staat tussen het verbale geweld van de lijsttrekkers lijkt de campagne verloren. Een slechte trend is in twee weken niet meer bij te sturen.

Nu hoeft Cohen vanavond helemaal niet verbaal te vlammen of een kanon van soundbites te acteren. Hij moet doen wat hem zo geliefd heeft gemaakt: de rug rechten en rustig en gedecideerd uitleggen waarom de hypotheekrente een pervers systeem is, dat polariseren het laatste is wat Nederland nodig heeft en dat solidariteit een noodzakelijk uitgangspunt is.

Laat de rest maar schreeuwen, meneer Cohen, maar wees wel een kerel. Wees een kerel!

dinsdag, mei 25, 2010

Max Havelaar

Het is een wat raar idee. Een hertaling. Zo oud is dat boek nu ook weer niet. Couperus en Nescio zijn van maar een paar decennia later en die lezen we toch ook met het grootste gemak? En toch... zojuist heb ik de hertaling uit. Het was de derde keer dat ik Max Havelaar las. Met afstand de snelste, en eerlijk is eerlijk, ook de meest plezierige. Niets worstelen. Nergens saai. Gewoon dat meesterwerk in een ruk uitgelezen. Ik heb er ontzettend van genoten.

Mijn grote angst was dat het 'modernerig' zou aandoen, populair, zoiets. Na een bladzijde was ik vergeten dat het een hertaling was, alleen mijn leestempo herinnerde me eraan.

Jaarlijks besteden wij ongeveer twee lessen in klas 5 aan dit boek. De constructie van de roman, de stijl, de affaire, de bestuurlijke organisatie van Nederlands-Indie, de ontvangst van de roman etc. etc. Twee lessen, en na afloop zeg ik dan iets in de trant van: 'Je kunt het gaan lezen, maar bereid je voor... het is niet makkelijk, een behoorlijke pil.' Veel leerlingen nemen dit ter harte, of wagen toch een poging, maar bij slechts enkelen belandt het op hun lijst.

No more. Als het aan mij ligt staat Max Havelaar volgend jaar weer bij iedereen in de kast en op de lijst. Een hertaling als deze is het beste wat deze klassieker kon overkomen.

zaterdag, mei 22, 2010

plannen

De wereld maakt zich op voor de Champions Leaguefinale vanavond. Ik ga naar het theater. Met een mooie vrouw. Dat wel. Een maand of twee geleden checkte ik mijn agenda. '22 mei? Nee hoor, geen probleem. We gaan.' Ik ben blijkbaar nog niet mans genoeg om de belangrijkste Europese wedstrijd in mijn agenda te zetten. Te weinig een Amsteldrinker. Het breekt me nu op.

En wat moet je dan? Opnemen op video? Dat is ook zo wat en daarbij is de kans dat ik de uitslag in het theater te weten kom veel te groot. Ik zal toch niet de enige man in Den Haag zijn die zijn agenda niet op orde heeft? Vanavond kijkt iedereen in de pauze op zijn telefoon. En zo'n wedstrijd kijken als je de uitslag al weet, is niks. Negen van de tien keer valt de finale tegen. De spanning maakt dat goed.

Thuisblijven, zegt u? En het dit seizoen uitverkochte 'Tuin van Holland' van De Appel laten schieten? Mijn mooie vrouw zonder mij laten gaan? Bent u nu helemaal betoeterd.

dinsdag, mei 18, 2010

Lente

De prins en ik zitten een potje op het dakterras. Daar zeg je u tegen. Vorige week bevond ik mij met mannen op een boot en tussen het drinken, zeilen, filosoferen, het Alfred Jodokus Kwak citeren, de politiek, schilderkunst en literatuur bespreken, het scheten laten en sprookjes bedenken door hadden we het koud. In Den Haag inmiddels 'schijnt de zon. Klaas geeft de planten water. Zo'n lente, daar kun je maar matig van op aan. Vandaag wel. Je zou ervan willen zeilen. Als je niet al met je prins op het dakterras zat.

zaterdag, mei 08, 2010

zaterdagochtend

vrijdag, mei 07, 2010

twittero ergo sum

Als ik alleen al naar mijn telefoon kijk, begint mijn geliefde al hoofdschuddend te glimlachen. Ik twitter. Dat vindt zij ontzettende onzin.

Wist u dat het vijfjarige nichtje van Boris van der Ham bij haar oom logeert? Dat Femke Halsema dinsdagavond naar Cold Case heeft zitten kijken? En waar was Diederik Samson op vakantie? Drenthe.

Begrijpt u mijn liefje nou?

zonde

Gisteren waren Blaak en ik even stout. Er waren verzachtende omstandigheden: het was half 1 in de nacht, we hadden die avond met 1-4 van Ajax verloren, we waren op een studentenfeestje geweest met goedkoop bier en mooie muziek en we hadden een tram gemist. Hoe dan ook, deze zaken gingen vooraf aan de zonde:

Met mijn iPhone draaide ik in tram 2 een plaatje.

Dat kan dus echt niet. Hoe zachtjes ook. Als ik ergens een hekel aan heb... Het is de verbeelding van vergane fatsoensnormen. Anderen tegen hun wil deelgenoot maken van jouw muzikale voorkeuren. Mateloos irritant. En als het al niet verboden is, zou het dat moeten worden. Ook al is het For Mods Only van het Chico Hamilton Quintet.

De man achter ons verwoordde het aldus: "Ik geloofde niet dat ik dit ooit nog een keer zou zeggen, maar: Jeetje, wat goed man! Dank je!"

"Kan die harder?"

zaterdag, mei 01, 2010

kieskompas

Dank de Heer. Het is officieel: ik wil dat de PvdA de grootste en Job Cohen premier wordt. Het is elke keer weer spannend. Het Kieskompas kent geen genade en ik het programma van mijn partij niet uit mijn hoofd. Jawel, de socialisten zijn voor zwaardere straffen, maar niet in dezelfde mate als de rechtse broeders, dat is dus oppassen geblazen. En dat 30 stellingen lang. Je kunt er eens naast zitten, maar niet te vaak, want voor je het weet...

Het devies is om het hart en het verstand te volgen en dan kom je gewoon uit waar je hoort. Beetje links. Beetje progressief. Partij van de Arbeid. En dat op 1 mei. Ontwaakt, verworpenen der aarde!