dinsdag, maart 30, 2010

Johannes versus Matthäus

Vorige week mochten bekende mensen in DWDD over hun liefde voor Bach vertellen. Peter Faber wist over het onderwerp te melden dat hij tegenwoordig veel naar hiphop luistert, Moskovic deelde mee dat hij niet van de orale Bach houdt en Mei Li Vos dat de Johannes veel mooier is dan de Matthäus. Ha. Goddank, toch nog een zinnige opmerking. Nu is het natuurlijk zo dat je om eigenzinnig over te komen alleen maar hoeft te roepen: 'de Johannes is beter', maar ze heeft natuurlijk wel gelijk.

In Gouda zijn twee koren. Onderling hebben ze de buit verdeeld. Sinds jaar en dag. De ene zingt de Matthäus en het ander de Johannes. Mijn moeder zingt in het laatste koor. Ik ben opgevoed met de Johannes.

Voor de Johannesliefhebbers is die Matthäus toch een beetje zweverig gezever. Duurt nog eens veel langer ook. Extra koor. Extra musici. Extra gerommel in de kleine ruimte. Extra symbolisch gedoe. Het is een aangelengde versie van de Johannes. The extended version. En die zijn altijd stukken minder.

Dat eindeloze, treurige lijden, het is bij de Johannes een stuk gezelliger. In de aria 'es ist vollbracht' wordt temidden van alle ellende gejuicht. 'Der Held aus Juda siegt mit macht'. Zo kan het dus ook. Terwijl men in Naarden gapend een traditie vestigde, rockte in Gouda de Johannes.

zaterdag, maart 20, 2010

FLC


De mannen komen uit New York en gaan strak in het pak. Ze zijn dan ook the Fun Lovin' Criminals. In het Paard ging het dak gisteren de lucht in. Vijftien jaar geleden kreeg ik hun debuutplaat voor mijn verjaardag. Een mix van jazz, hiphop, blues en rock, maar boven alles: overmatig cool. Er is niet veel veranderd. De attitude van de leadzanger vult het podium en tegelijk spreekt en beweegt hij nauwelijks. God bless. Susan denkt aan de Sopranos. En zo is het natuurlijk. Hun platen worden geproduceerd door een afvalverwerkingsbedrijf uit New York en de teksten zitten vol verwijzingen naar 'this thing of ours'. La-di da-di, free John Gotti. The King of New York, man. Met groot gemak maakten de mannen er gisteren een feest van. Tot en met het allerlaatste nummer, het eerste van hun debuutalbum. 'Stick 'm up punk, it's the Fun Lovin' Criminals'. Den Haag was vannacht cool als The Fonz.

herstelt

Een leraar Nederlands schrijft na middernacht een blogje. Oeps. Een knoeper van een spelfout. Dat kan toch niet! Nu ja, het levert Mireille een lesje op. En, ik ben een hardcore blogger, eens geschreven, blijft geschreven. Er wordt niets hersteld.

zaterdag, maart 13, 2010

goedmaken

De wereld staat op zijn kop. De feministe verwijt de politicus dat hij voor vrouw en kinderen kiest. De journalist stelt gerust. Meestal is het ook gewoon wat het is. Niks strategie. En intussen neem ik mijzelf iets kwalijk. Cohen praat en hij doet dat goed. Laat die man alsjeblieft premier worden. Na afloop van P&W zet ik de televisie uit, schenk een glas Oude Rutte in en laat de waan van de dag voor wat ie is. Er is iets mis in huize Beute. Something rotten in de Mandarijnstraat. Het dient herstelt. En snel ook. Al bijna twee maanden niet naar Bram Vermeulen geluisterd. We maken het prachtig goed.

woensdag, maart 03, 2010

stembus

Ik was vijf jaar. Op bezoek bij opa en oma Terlouw in Hilversum.
'Ga je mee,' vroeg mijn opa aan mij, 'naar de stembus?'
'Ja!' riep ik en klom van de bank. 'De stembus.'
Hand in hand, mijn opa in zijn lange warme jas, wandelden we de straat uit. Even voorbij de Chinees met het grote gouden beeld voor de deur gingen we een school binnen. Opa tekende een brief en liet mij die in een grote ton doen. Buiten pakte opa weer mijn hand en naarmate we het huis naderden werd het mysterie alsmaar groter. Ik begreep er helemaal niks van. Waar was die bus nou?
Ik durfde het opa niet te vragen.