woensdag, december 23, 2009

de prins en de maan

Op woensdag gaat de prins naar de zaak. Knippen. Plakken. Buiten spelen. 's Avonds haal ik hem weer op. Met de fiets. Als we buiten voor de deur staan, wijst hij naar boven.
'Kijk, papa, de maan.'
Ik volg zijn vinger. Boven Eik en Duinen hangt in de heldere gitblauwe lucht een prachtig schitterende maan.
Op de fiets vertel ik honderduit over mijn dag. Dat Teuntje de hele dag heeft geslapen, heel saai, en dat oma op bezoek was, maar nu weer weg is, dat ik een heel dik boek over Feyenoord heb gekregen. Klaas vertelt dat hij in de sneeuw heeft gespeeld en dat hij is gevallen, maar dat het geen pijn deed.
Als ik thuis voor de deur de fiets parkeer, wijst Klaas weer met zijn vinger omhoog.
'Kijk papa, de maan is ook naar huis gegaan.'

vrijdag, december 18, 2009

Teuntje Floor Beute





donderdag, december 10, 2009

Remco Campert

Onderstaande is verwennerij. De opdracht voor klas 5 was om een presentatie te verzorgen over een Nederlandse dichter. Bart en Alexander trokken naar Amsterdam en maakten deze film. Het is prachtig, niet alleen omdat Campert een held is, of vanwege de laatste dertig seconden. Het is prachtig omdat deze film laat zien dat ze het begrepen hebben. En als je dat dan ook nog zo goed in beeld weet te brengen... Dank, heren.

23 Nov. from Bcp Films on Vimeo.

dinsdag, december 08, 2009

Summersault


Wat ik nou in mijn schoen vond... Opgenomen geluk. Summersault. Een jazzplaatje van de Nederlandse trompettist, 'de Miles aan de Maas', Eric Vloeimans.

Jazzmuziek zonder percussie. Het is luchtig, maar nergens makkelijk en nergens te zwaar. Martin Bril beschreef deze muziek als de ideale stranddag.

Muziek van nog een laatste glas wijn in de tuin, zacht getwinkel van bestek aan de andere kant van de schutting, een enkele lach elders in de binnentuin, een maan die opkomt, de gloed die je nog voelt van de hele dag in de warmte, het zand tussen je tenen, het zilte zout in het haar van je vrouw als je in het voorbijgaan je neus er even in steekt. Daarna samen douchen en de rest.

Martin Bril had gelijk. Summersault is práchtig. Het doet denken aan John Coltrane die muziek wilde maken die zieken kon genezen, de ongelukkigen gelukkig kon maken en de armen rijk. Coltrane slaagde daar een beetje in. Eric Vloeimans ook. Zijn muziek betovert.