vrijdag, februari 20, 2009

uitgegeten

Uit. Ik moest meteen denken aan Willem Termeer, het karakter van Emants uit een Nagelaten Bekentenis, die zijn vrouw omlegde. 'Mijn vrouw is dood en al begraven.' Aan het einde van de negentiende eeuw was er veel verontwaardiging over. Nergens in de roman laat Emants merken dat hij het gedrag van Termeer ethisch onverantwoord vindt. Schande.

In de jaren negentig van de vorige eeuw ontstond een vergelijkbare verontwaardiging over Patrick Bateman, de op uiterlijkheden gefixeerde massamoordenaar uit Brett Easton Ellis' American Psycho.

Hetzelfde, maar dan heel anders is er aan de hand met Het Diner. De hoofdpersoon, het hoofdgezin, het zijn vervelende, immorele en onsympathieke lui. Het verschil is dat je bij de eerste twee boeken nog wilt begrijpen of verwonderd blijft. In het Diner is het gewoon irritant. Ongeloofwaardig ook. Jammer wel van zo'n spannend boek.

donderdag, februari 19, 2009

even tusendoor: het diner


Om te beginnen: ik heb het nog niet uit, er kan nog van alles gebeuren, maar het moet me nodig van het hart: Wat een akelig karakter is die Paul in Kochs 'het diner'! Zo'n anti-burgelijk figuur die prat gaat op het feit dat hij anti-burgerlijk is. Hoe burgerlijk.

Zojuist heb ik de recensies van het Parool, Trouw, Volkskrant en NRC er maar eens op nageslagen. Ik heb er geen verstand van. Waar ik alle geloof in Paul ben verloren, noemt NRC hem herkenbaar en geloofwaardig. Is het dan nog steeds een prestatie om 'gemaaktheid' te benoemen en te beschrijven hoe ergerniswekkend dat is? Blijkbaar.

Om voorlopig even te eindigen: wat een heerlijk spannend boek, een on-Hollands goed plot, lees maar wat het Parool halverwege quasi ironisch schrijft: "Herkenbaarheid en een plot - zal het met dit boek nog goed komen?" Op dat soort zaken staat in Nederland een zware straf. Dit keer niet. En terecht. Heerlijk spannend. Ik lees gauw verder.

donderdag, februari 12, 2009

pijpsleutel

Mijn vader belt.
'Vergeet je niet om die boutjes mee te nemen? M3 25, maar 30 mag ook. En o ja, ik ben bezig met die kraan. Kun je een pijpsleutel kopen? Een 11.'
Tussen de rekken door loop ik zo snel mogelijk naar een verkoper. Zo goed en kwaad als het gaat, herhaal ik mijn vaders woorden. Het is een taal die ik niet spreek. De verkoper gelukkig wel. Boutjes M3? Derde gang links. En kijk eens aan! Een pijpsleutel.

dinsdag, februari 03, 2009

Alles Door Oefening

Als je voor ADO bent, heb je elk jaar een seizoen zoals wij dat nu hebben. Zoiets gun je je ergste vijanden niet. Nu ja, op eentje na dan. Het was koud in het ADO-stadion zaterdagavond. Boven de eretribune hangen terrasverwarmers, te hoog, een snijdende wind ontnam ons die luxe.

In de businessclub van ADO staan in de rust loodgieters, stucwerkers, pijpensnijders en makelaars gebroederlijk biertjes te drinken. Intussen begint buiten in de kou de wedstrijd weer. Traag en met nauwelijks ontstijfde ledematen bewegen we ons daar naartoe. 'Hup Ado'.

Winnen kunnen ze niet. Dat zou ook niet comme ille faut zijn. De mannen spelen met veel meer vuur dan Groningen en verliezen gewoon toch. Het moment is pijnlijk. De laatste tien seconden voor het laatste kwartier telt het fanatieke publiek af. Dan begint namelijk het 'Haags kwartiertje'. Het staat 0-0, het publiek telt luidkeels af: 'tien, negen, acht, zeven, zes, vijf, vier, drie, twee...' 0-1. Groningen juicht.