dinsdag, juli 29, 2008

io non ho paura

Eerst was er de werkelijkheid. Dertig jaar later schreef Ammaniti een warm en ijskoud boek en niet veel later volgde de film. Die was afgelopen weekeinde op televisie. Klein en knap. Om als regisseur hetzelfde perspectief te durven kiezen als de schrijver getuigt van lef. Meestal lijkt dat namelijk nergens op. Hier lukt het. We zien het zuiden van Italië, een minuscuul dorpje en de prachtige omgeving van golvend graan vanuit de ogen van de tienjarige Michele. Hij vindt, per ongeluk, een jongetje, net zo oud als hij, in een gat in de grond. Evenals Michele twijfelt de kijker of dit wel echt is, of we dit niet eigenlijk bedacht hebben 's avonds onder de dekens. We zijn tien. Van de keiharde Italiaanse werkelijkheid van ontvoeringen weten we niks. We begrijpen het ook niet. Later pas. Papa bewaart een stuk vlees dat Micheles zusje niet opeet in de koelkast en de volgende dag is het weg. 'Heb je gisteren vlees gegeten?' vraagt Nicolo later aan het jongetje in de kuil. We zijn tien en het onvoorstelbare begint te dagen.

maandag, juli 28, 2008

Saint Cirq Lapopie

Kenners beweren dat het de mooiste stad van Frankrijk is. Welnu, Saint Cirq Lapopie, op een rots honderd meter boven de Lot, heeft charme. Zoveel is duidelijk. Kleine middeleeuwse straatjes. Heuveltje op. Heuveltje af. Andre Breton zei erover: “j’ai cessé de me désirer ailleurs” wat zoveel betekent als dat hij daar is opgehouden met verlangen om ergens anders te zijn. Natuurlijk, een ochtend daar zijn gaat goed, tot na de lunch zelfs, maar dan wil je toch ook weer eens onder de mensen komen. Ja, men drinkt wijn in Saint Cirq, gitzwarte Cahorswijn, en dat is lovenswaardig, dat drinken, maar dat kan overal, zelfs onderweg, denk aan veldflessen, nee, we laten Saint Cirq aan de toeristen en tuffen langs de Lot door de Small Canyon van Frankrijk naar onze heuvel in ons Albas, de mooiste stad van Frankrijk, maar dan in het klein, maar daarover later meer.

vrijdag, juli 11, 2008

vakantie

Op de voorlaatste schooldag houden de docenten bal. Aan het strand. De concierge en de leraar Nederlands onttrekken zich even aan de drukte. Soedish maakt een foto.

dinsdag, juli 08, 2008

titanen

Een finale die we niet meer vergeten. Het gras is 3 millimeter hoger dan vroeger. Federer serveert drie centimeter minder diep dan voorheen. Op zijn eerste Championship-point stormde baseliner Nadal naar het net. Federer passeerde hem genadeloos. Wat denkt die Spanjaard wel? Winnen, vooruit, maar dan wel vanaf zijn saaie baseline. Met spierballen. De ware schoonheid blijft aan Federer voorbehouden. W.F. Hermans schreef dat gelijk hebben en gelijk krijgen twee totaal verschillende zaken kunnen zijn. Zo is het met de Zwitser en de Spanjaard. De eerste is de beste grastennisser van de wereld, de ander wint.

maandag, juli 07, 2008

Breekpunt

Tussen de Teijlerstraat en de Noorderbeekstraat ligt een tennisclub geklemd. Breekpunt. Vier banen. Het is zondagochtend. In het clubhuis staat een grote pot gloeihete koffie klaar. Karel heeft drie jaar geen bal geslagen, ik heb afgelopen dinsdag een schooltoernooitje gespeeld, maar daarvoor ook een kleine eeuwigheid geen racket in mijn handen gehad. Twee oude jongemannen staan, buik in, op baan 3 ballen over te slaan. Elke werkelijk doorgeslagen fore- of backhand vliegt de hekken in. Die zijn wat hoger dan elders. Voor je het weet, smash je immers een slaapkamer binnen. Nauwelijks fit beginnen we aan een potje. 's Middags is de legendarische Wimbledonfinale. In tegenstelling tot de ochtend wint de verkeerde.

woensdag, juli 02, 2008

Jon Dahl

Mooie jongen. Tomasson. Ik hoor dat dertigers niet goed zijn voor een voetbalploeg. 'Die hebben geen ambitie meer.' Deze Deen heeft alles al gewonnen. De Champions League met AC Milan. De Uefacup met Feyenoord. In de finale scoorde hij, maar we herinneren ons vooral ook hoe vaak hij niet scoorde. Geef Tomasson een opgelegde kans en hij mist hem. Net aan. Dat wel. Hij houdt ongetwijfeld het record voor meeste ballen op de paal en lat. Tomasson is kampioen in kansen verprutsen. En dan toch 71 doelpunten in 160 wedstrijden voor de club.

Ik vind het fijn dat hij komt. Sympathieke Deen. Goede voetballer. Mooie jongen. Feyenoorder.