woensdag, april 23, 2008

kassameisje

Ze spreekt een taal die ik nauwelijks herken. Het is Nederlands, dat wel, maar ze legt de klemtoon steeds charmant verkeerd. Het vreemde is dat die verkeerde beklemtoning stukken beter klinkt dan de juiste. En zo versta ik elk woord, maar klinken ze als uit een ver oord. Op vakantie in de C1000. Of ik wil pinnen en of ik zegeltjes spaar. 'Nou en of!' Allebei. Haar donker beschilderde wimpers knipperen er vrolijk op los. Met zo'n kassajuf is boodschappen doen een uitje. Elk onbenullig zinnetje wordt po√ęzie. Het is niet uit te leggen, dat ze, door iets fout te doen, datgene beter doet lijken, dat ze mij daarmee in mijn hemd zet. Er kan geen twijfel over bestaan: zij verbetert de taal. Het Nederlands is prachtig. Op de Valkenboslaan maakt een kassameisje het dagelijks nog een stukje mooier. Een klein wonder. Laat niemand het haar afleren.