maandag, april 14, 2008

helden

Helden moeten niet benaderbaar zijn. De doorsnee toneelspeler of artiest mag na afloop gerust een drankje komen doen in de foyer, maar de held, die moet via een achterdeur verdwijnen. Na een prachtige voorstelling in de Koninklijke Schouwburg waarin hij Jacques Brel speelde, stond Jeroen Willems vorig jaar bij de uitgang van de Koninklijke Schouwburg cd's te signeren. 'Het was mooi,' zei ik. 'Dank je,' zei hij en zette 'voor Michiel' in het cd-hoesje. Het zou verboden moeten worden. Stefan de Walle doet boodschappen in mijn Albert Heijn. De graaf van Monte Cristo himself. In de Fahrenheitstraat op de broodafdeling. Wetten daartegen dienen ingediend. Morgenavond speelt Huub van der Lubbe in het Zwembad. Achteraf signeert hij. Vorig jaar heb ik in de kleedkamer van Het Paard zijn hand gedrukt. 'Hoi' of zoiets gezegd. De Lieve Heer liet het ongestraft gebeuren. Tot vier keer toe heb ik Remco Campert tot op een meter benaderd. Een woord heb ik nooit tot hem durven richten. Goddank. De dichter moet dichten. De bewonderaar bewonderen. And never the twain shall meet. Leve Bram Vermeulen.

1 Comments:

At 8:10 a.m., Anonymous Anoniem said...

See Please Here

 

Een reactie posten

<< Home