woensdag, april 02, 2008

drogredenen in het parlement

In klas 6 hebben we vorige week nog eens de drogredenen behandeld. Altijd leuk. Nu hoop ik maar dat ze gisteren het Fitna-debat een beetje hebben gevolgd. Feitelijk is dat hele filmpje al één grote aaneenschakeling van drogredenen. Valse vergelijkingen. In Iran worden homo's opgehangen. In Nederland straks ook. Gehaaste generalisaties. Deze imam wil alle ongelovigen dood hebben. De moslims in Nederland willen dat ook. Bespelen van het publiek. Wilt u in een land wonen waar vrouwen worden besneden en homo's opgehangen? En gisteren voegde hij daar in het parlement nog een schitterende knoeper van een cirkelredenering aan toe. Te mooi om hem hier niet te herhalen. Wilders beschuldigt het kabinet van het teveel heisa maken over zijn film en vraagt excuses van de premier. Als het kabinet vervolgens lijkt aan te tonen dat hijzelf aankondigde om delen uit de Koran te scheuren en te verbranden, antwoordt hij: "dat is niet zo, want," en nu komt het, "dan zou ik geen excuses hebben gevraagd." Nu zeg ik u. Briljant debater.

7 Comments:

At 2:47 p.m., Anonymous Anoniem said...

HAHAHAHAHA

 
At 10:38 p.m., Anonymous vn said...

Die laatste opmerking van Wilders is géén 'cirkelredenering'. Dat wordt duidelijk als we de 'verzwegen premissen' in de redenering van Wilders expliciteren:

1) Als ik het kabinet nooit heb verteld dat ik de koran ging verscheuren en verbranden, dan heeft het teveel heisa gemaakt over mijn film.
2) Ik heb het kabinet nooit verteld dat ik de koran ging verscheuren en verbranden.
3) Dus: het kabinet heeft teveel heisa gemaakt over mijn film

1) Als het kabinet teveel heisa heeft gemaakt over mijn film, dan mag ik van het kabinet excuses eisen.
2) Het kabinet heeft teveel heisa gemaakt over mijn film.
3) Ik mag van het kabinet excuses eisen.

In beide redeneringen van Wilders is '1' de 'verzwegen premisse', maar ook het 'algemene principe' dat logische geldigheid verleent aan '2', het 'argument' en '3', het standpunt. Bij '1' geeft het deel dat vóór de komma staat, de 'voorwaarde' weer van de 'implicatie', die achter de komma staat. Het is dan duidelijk dat één van de voorwaarden voor het 'eisen van excuses van het kabinet' is: 'ik heb het kabinet nooit verteld dat ik de koran ging verscheuren en verbranden'. Als Wilders op de beschuldiging van het kabinet antwoordt met: 'Dan zou ik geen excuses hebben gevraagd', dan is dat logisch gezien even correct als consistent.

Uiteraard zegt 'logische geldigheid' nog niets over de waarheid ervan. De kern van het probleem zit namelijk bij punt 2 van de eerste redenering, het argument 'ik heb het kabinet nooit verteld dat ik de koran ging verscheuren of verbranden'. Dat wordt hier geponeerd als een feit, als de 'realisatie' van de bij 1 genoemde 'voorwaarde'. In werkelijkheid is dit nu juist het punt dat ter discussie staat: heeft Wilders inderdaad het kabinet nooit verteld dat hij de koran ging verscheuren of verbranden? Wilders' opmerking 'Dan zou ik geen excuses hebben gevraagd', is dan géén afdoende weerlegging van het standpunt van het kabinet. Maar logisch is wat Wilders hier zegt wél correct. Hier is eerder sprake van 'onvoldoende argumentatie', dan van een drogreden, en dus evenmin van een 'cirkelredenering'.

Overigens heeft premier Balkenende op 7 maart jl. op tv verklaard dat hij niet op de hoogte was van de inhoud van de film van Wilders: http://www.netwerk.tv/archief/6626020/2390/%22Inhoud_film_van_Wilders_bekend_bij_premier%22.html
Balkenende heeft in deze zaak dus, hoe dan ook, gelogen.

Soedish Vn

 
At 11:35 a.m., Blogger Xander Michiel Beute said...

Ja, zo ken ik er nog wel een paar. Een cirkelredenering betekent automatisch een gebrek aan argumenten... en les 2: een cirkelredenering kan hartstikke correct zijn, maar is nooit een argument, terwijl het dat wel pretendeert te zijn. Je gaat me toch niet vertellen dat je definitief in het Wilderskamp van smaad bent belandt, de opvattingen die ze er daar op nahouden m.b.t. de democratie... daar vaart geen democraat wel bij.

 
At 4:39 p.m., Anonymous vn said...

Ja, een cirkelredenering betekent automatisch 'een gebrek aan argumenten', maar 'een gebrek aan argumenten' betekent nog niet automatisch een 'cirkelredenering'. Evenmin kan een onvoldoende onderbouwing per definitie worden opgevat als een drogreden.

Een cirkelredenering pretendeert inderdaad een argument te zijn, maar wat ik hierboven nu wil aantonen, is dat hier helemaal geen sprake is van een 'cirkelredenering'.

Als Wilders zich met zijn opmerking al schuldig maakt aan een drogreden, dan misschien eerder aan een drogreden 'ad verecundiam' - een beroep op zijn integriteit als argument voor de waarheid van iets.

 
At 5:01 p.m., Blogger Xander Michiel Beute said...

Ik vraag excuses aan het kabinet, zij zijn fout, anders zou ik geen excuses vragen. Dat noemen wij een schoolvoorbeeld van een cirkelredenering.

 
At 8:12 p.m., Anonymous vn said...

We hebben hier te maken met twee verschillende debatten, over twee verschillende stellingen, met twee verschillende standpunten en twee verschillende argumenten:

Debat 1: STP: Ik vraag excuses aan het kabinet. ARG: want zij zijn fout.

Debat 2: STP: Zij zijn fout. ARG: want anders zou ik geen excuses vragen aan het kabinet.

Bij een cirkelredenering moeten standpunt en argument synoniem zijn aan elkaar, maar wél binnen hetzelfde debat! De vraag is of dat in het tweede debat het geval is: Zij zijn fout, want anders zou ik geen excuses vragen. Het is duidelijk dat Wilders hier een moreel argument aanvoert en niet slechts een feitelijk argument of een argument dat een feit herhaalt (namelijk: zij zijn fout). De onderliggende gedachte is dat het vragen van excuses alleen zinvol, juist en waarachtig is, als zij fout zijn. Wilders koppelt hier zijn waarheidsclaim (‘Zij zijn fout’) aan zijn morele integriteit (‘Anders zou ik geen excuses vragen’). Daarmee was dit argument van Wilders was volkomen in overeenstemming met de aard van het debat, waarin het namelijk allang niet meer draaide om de ‘feiten’ – want daarover kon geen enkel uitsluitsel worden gegeven –, maar om de ‘integriteit’ en ‘geloofwaardigheid’ van beide partijen. Want hoe geloofwaardig en opportunistisch is een kabinet dat bewust op de proppen komt met stukken waarvan het wéét dat ze niet door alle betrokkenen geaccordeerd zijn: ‘Het triomflachje van Balkenende toen die geredigeerde vergadernotulen – een bewijsstuk van niks – ter tafel kwamen, was tekenend: de arrogantie aan de macht’, zo schreef Nausicaa Marbe in De Volkskrant. Het verweer van Wilders was dus volkomen in overeenstemming met de beschuldiging van de tegenpartij: die was helemaal niet feitelijk, maar een regelrechte aanval op zijn morele integriteit.

 
At 11:36 p.m., Blogger Xander Michiel Beute said...

Wat ons tot de kern van de zaak brengt: denk jij, net als 1 op de 3 Nederlanders dat Wilders gelijk heeft? Geloof jij dat het kabinet verslagen heeft gefabriceerd om haar gelijk te halen (wat volstrekt overbodig was omdat voorafgaand aan het vrijkomen van de stukken de volledige kamer, m.u.v. de PVV, het kabinet steunde)?

Stel nu eens dat het kabinet inderdaad op de hoogte was, is er dan sprake van een aanval op iemands integriteit, of kun je dan ook spreken van de ontmaskering van een opruier?

 

Een reactie posten

<< Home