zaterdag, september 29, 2007

Peter Bjorn And John

Friday Night with Jonathan Ross (BBC) sloot gisteren af met een live-optreden van Peter, Bjorn & John. Deze formatie uit Stockholm bestaat al een paar jaar en heeft zojuist het derde album, Writers Block, uitgebracht. Een single kan een klein kunstwerk zijn. Young Folks is niets minder dan dat. Een duet, gewoon over de liefde, voormalig Concretes-zangers Victoria Bergsman zingt mee. De eerste keer dat je het hoort, weet je zeker dat het altijd al in je hoofd bestaan heeft en na dertig keer luisteren is het alleen maar beter geworden. En hip! Niet te geloven.

film

Filmfestival. Iedereen praat weer een paar dagen over film. Jos Stelling sprak in DWDD over zijn nieuwe film waarin veel wordt gezwegen. Het verschil tussen de artistieke en de, laten we zeggen, niet-artistieke film is misschien toch vooral dat de eerste het beeld oneindig veel belangrijker vindt dan het gesproken woord. Het plot, voor zover dat er is, wordt bepaald door beelden en niet door de tekst. Vaak werkt dat. Een eenzame, zwijgende vrouw in een grote, drukke lobby is veel eenzamer dan een vrouw die zegt dat ze eenzaam is. Ergens wringt toch ook de schoen. Jos Stelling beweert dat het bij de keuze van acteurs om de sfeer moet gaan, want "acteren kan iedereen". Hij vergeet voor het gemak dat hoe minder een acteur mag zeggen, hoe beter hij moet kunnen acteren. Gisteren zag ik Guernsy van Nanouk Leopold, een prachtige film, schitterende beelden, wrange sfeer en zonder tekst bijna. Maria Kraakman is een goed actrice, maar zelfs zij kan tegen al dat noodgedwongen zwijgen nauwelijks op. Het wordt tot dogma verheven. Natuurlijk, het geeft de kijker leegtes in het verhaal die zelf ingevuld mogen worden. Mooi. Dat doet muziek immers ook of een goed boek, maar die kunstvormen doen dat noodgedwongen. Muziek heeft geen tekst, literatuur geen beeld en geluid. Film heeft dat allemaal wel. Een element weglaten doet gekunsteld aan. Hieperdepiep hoera. Een film van anderhalf uur met acht regels tekst. Creatief. Gefeliciteerd, rock and roll zonder gitaar, een roman van 400 pagina's zonder plot. Ik vind het zonde.

maandag, september 24, 2007

Koop 2 (zie Blaakmeer voor "Koop" 1)

"Goedenavond met Michiel."
"Goedenavond, u spreekt met huppeldepup van Voetbal International, spreek ik met de Feyenoordfan?"
"Nu ja, dè Feyenoordfan? Er zullen er na gisteren toch nog wel een paar over zijn?"
"Sorry?"
"Of ben ik echt de laatst overgebleven Feyenoordfan? Belt u daarom?"
"Ik mag u een mooi cadeau aanbieden, omdat u een seizoenskaart heeft. U heeft toch een seizoenskaart?"
"Ja, die heb ik."
"En u gaat altijd naar de wedstrijden?"
"Ja, dat leek me wel zo logisch."
"Dan zult u wel heel blij zijn met wat ik u mag aanbieden. Bij een abonnement krijgt u namelijk een Feyenoordshirt."
"U meent het."
"Cadeau."
"Prima."
"Dus u wilt een abonnement?"
"Nee, ik vrees van niet."
"Ook niet als ik u vertel dat het een jubileumshirt is?"
"Dan ook niet. Maar ik weet iemand die vast enorm geïnteresseerd is, wacht even, dan geef ik u zijn nummer. Hij heet Bl..."
"Dat hoeft niet, meneer, dank u."
"Echt niet? Weet u het zeker? Het is een erg vriendelijke man, hoor. Hij houdt van cadeaus."
"Nee, dank u."
"Zeker weten? Zo'n aanbieding krijgt u niet elke dag."
"Ja. ik weet het zeker."
"Nou, een prettige avond dan maar."
"U ook, meneer."

Willem Frederik Hermans Festival

Vandaag kwam ik de foto tegen die ooit gebruikt werd voor de uitnodiging van het Willem Frederik Hermans Festival. Wat een schoon ding. Met kaartjes van de sponsor, een IT-bedrijfje, togen Gertjan en ik een aantal jaar geleden naar het genoemde festival. In een bijzaaltje in De Balie zaten vijftig Neerlandici te bekvechten over de benoeming van de voorzitter van de commissie voor de wetenschappelijke publicatie van Hermans volledige werken. Die vrouw was een aantal decennia terug door Hermans incompetent genoemd. Vandaar. Ruzie. In een ander zaaltje acteerden de toneelstudenten van Lutz nooit eerder opgevoerde toneelstukjes van de grote schrijver bijelkaar. Boven werd voor het eerst in een heel lange tijd de film 'als twee druppels water' getoond, maar Gertjan en ondergetekende kozen ervoor om bier te drinken. Grolsch. Het was tenslotte concurrent Freddy Heineken die de verfilming van Hermans' beroemdste roman van de televisie en uit de bioscopen hield. De minnares die hij als producer een rol in de film had bezorgd, had hem gedumpt. En dus werd die film ons tot Heinekens dood onthouden. Gekrenkte ego's en macht. Wat me het meest bijstaat van het festival, is het pretentieuze geneuzel, al die mensen die eerder aanwezig waren om te laten zien hoeveel ze wel niet van Hermans en zijn werk wisten, dan om... ja, dan om wat eigenlijk? Wat doet een mens op een WFH-Festival? Gertjan en ik dronken bier aan de bar en rookten een sigaret of wat. En WF zag dat het goed was.

zaterdag, september 22, 2007

uit 'soldatenliederen' van Anna Enquist

Hortus bij nacht

's Avonds, in de regen,
bezoeken wij de Victoria Regia.
Zij woont in een kermistent met gekleurde lampjes,
daar ontvouwt zij haar koninklijke bladeren.
Er wordt uitleg gegeven en men luistert met aandacht.

Mijn kinderen en ik houden ons wat afzijdig
en fluisteren zacht over de jungle:
- fluwelen nachten, geur van ananas,
een slang bezeert zich aan de stekels -

o wat moet ik missen
wat moet ik iedere dag weer
vaarwel zeggen en achterlaten.

maandag, september 17, 2007

de koploper (poëzie uit de ochtendkrant)

finesse en volharding
bezorgden Feyenoord
de overwinning

kalm en secuur
technisch en tactisch

oogstrelend

nadat Hofland vakkundig
de bal van Tiote afpakte, opende
De Cler op De Guzman die
verwoestend met links langs
doelman Castro schoot

de 1-3 was mooier nog

De Cler zette aan voor een rush
De Guzman spoedde zich richting zestien-
meter en toen de verdediger na
een combinatie de achterlijn
bereikte, stond de Canadees klaar
om van dichtbij
binnen te tikken

vertoon van klasse
de koploper slaagt met glans
de rest is alvast
gewaarschuwd

zondag, september 16, 2007

Pronk

De PvdA ligt op zijn gat. Pronk en zes nobody's strijden om het voorzitterschap. Dat gaat via het absurde Alternative Vote systeem. We kiezen geen voorzitter, maar geven onze favoriete volgorde in de kandidatenlijst aan. Op die manier kun je dus ook een tegenstem geven. Nadelig voor Pronk. Maar hoe moet ik in hemelsnaam zes niemanden in een rijtje van mijn voorkeur zien te plaatsen? Ik heb geen mening over ze, wil die na het lezen van hun CV's en met plattitudes gevulde programmaatjes niet eens hebben.
Ik heb lang getwijfeld. Pronk heeft de neiging als een olifant door elke porseleinkast binnen handbereik te banjeren. Daar staat tegenover dat de PvdA in deze grijze dagen smoel nodig heeft. Bos is een prima partijleider, maar slaagt er met al zijn nuances niet in de partij in rustig vaarwater te brengen. Dan de knuppel maar in het hoenderhok. De PvdA moet weer links, wat minder braaf, wat meer smoel. Jan Pronk.

woensdag, september 12, 2007

Denny Crane

Boston Legal is een prettige televisieserie. De aanwezigheid van James Spader en William Shatner (als Alan Shore en de legendarische Denny Crane) maakt het een klassieker. Denny Crane is Bostons beroemdste advocaat, op zijn retour wellicht, dat weet eigenlijk niemand, vergeetachtig en zo zelfbewust dat hij meent de meeste zaken te kunnen winnen enkel door het noemen van zijn naam: Denny Crane. Het uitspreken van die twee woorden, wat hij op elk mogelijk of onmogelijk moment doet, is mede dankzij The Practice (waar deze serie een spin-off van is) een hilarische running gag geworden. Het leverde Shatner voor beide series een Emmy op. Denny Crane!

Denny Crane: You left me, Shirley. Women don't leave Denny Crane. And for a secretary!
Shirley Schmidt: It was the Secretary of Defense!

"Massachusetts is a blue state. God has no place here."

"It's a good feeling, you know, to shoot a bad guy. Something you Democrats would never understand. Americans... we're homesteaders, we want a safe home, keep the money we make, and shoot bad guys."

Denny Crane: You're one of those environmental lawyers?
Peter Barrett: Is there something wrong with that?
Denny Crane: They're evildoers. Yesterday it's a tree, today it's a salmon, tomorrow it's, "Let's not dig up Alaska for oil because it's too pretty." Let me tell you something, I came out here to enjoy nature, don't talk to me about the environment.

Alan Shore: Denny, I refuse to shoot you.
Denny Crane: You... Democrat! Protesting war and banning guns. If you Nancys had your way, nobody would ever shoot anybody! And then where would we be?

"Bored? How can I be bored? I'm Denny Crane. Even the sound of my name fascinates."

"You hear the one about the fella who died, went to the pearly gates? St. Peter lets him in. Sees a guy in a suit making closing argument. Says “who’s that?” St. Peter says “Oh, that's God. Thinks he’s Denny Crane.”"

"I promise you. Once I enter into an exclusive relationship, I sleep with very few people."

Alan Shore: [addressing a Canadian court] Oh, yes, mindful that abroad people tend to expect shock and awe when Yankees arrive on the scene, we shall leave you with two small but lasting words.
Denny Crane: Denny Crane.

En al die zaken? Hij treedt onvoorbereid de rechtzaal binnen, maar wint altijd. De enige die daarover niet verbaasd is, is Denny Crane. Natuurlijk wint hij. Hij is... Denny Crane.

maandag, september 10, 2007

comité tegen steuncomité ter oprichting van comité

Vandaag lezen we in de NRC zomaar van ex-moslims die de Profeet géén ranzige pedofiel vinden, nou ja zeg, en wie schetst onze verbazing... er zijn er meer. "We hebben geen enkele angst om ons als ‘openlijke islamverlaters’ te afficheren, ook al gaan we liever door het leven als wat we zijn dan wat we zijn geweest. [...] Voor ons en veel andere ex-moslims is er simpelweg geen noodzaak voor de oprichting van een comité, nog minder voelen we de drang om muren op te trekken tussen onszelf en onze familieleden, vrienden en kennissen." Was getekend, ex-moslims, Peyman Jafari en Behnam Taebi, en vandaag kregen ze de steun van de Vereniging van Imams in Nederland.

Dit initiatief zal Jami en zijn conservatieve blanke mannen geen toontje lager doen zingen, die weten vast wel iets waarom hun comité véél beter is... maar een comite voor ex-moslims oprichten op 11 september... vooruit, die Jami is een jongen nog, maar die volwassen kerels zouden zich de ballen uit de krijtgestreepte broek moeten schamen. Al was het maar om plaats te maken voor wat goed fatsoen.

zondag, september 09, 2007

stratego en dierengeluiden

De veldheer aan de overkant van de immense duinpan zet zijn onderdaantjes aan tot vuil spel. Mijn soldaatjes worden een tikje beschaafder het slagveld opgestuurd en weten toch ongeveer alle maarschalken en generaals van de tegenstander te bemachtigen. Vol trots komen mijn troepen me hun overwinningskaartjes tonen. In plaats van beschaamd het hoofd te buigen weet het vernederde leger aan de overkant met list en bedrog onze vlag te veroveren. Oorlog is een dirty business.
's Nachts sturen we de bruggertjes een donker bos in voor het dierengeluidenspel. De meisjes gillen. De jongens zijn 'helemaal niet bang'. Ik ben de roepie-roepievogel en zit verstopt in een boom. Tegenover me licht het shagje van de concierge zo nu en dan op. Hij is, heel naturel, een mekkerend schaap. Het bos is zo donker dat een brugger over zijn benen struikelt en toch het mekkerend schaap niet weet te vinden.
Bij terugkomst in de jeugdherberg begint voor de bruggers pas het echte kamp: ze gaan keten. Aan de bar ontvouwt de opponerend veldheer glunderend, en met de veroverde vlag om zijn nek, de strategieen die hem de overwinning hebben gebracht. Patser. Er komt een dag. Ik ga Sun Tzu lezen. Mijn wraak zal zoet zijn. Het slagveld een golfbaan. Het wapen een ijzeren 9. En geen enkele brugger zal in het proces gecorrumpeerd worden!

dinsdag, september 04, 2007

de babyreünie

Ook baby's hebben weleens een reünie, ze kennen elkaar van de tijd dat ze nog in mama's buik zaten, en die mama's deden dan samen gym. Voor papa's is op zo'n middag geen plaats, en voor de kleine dames en heren ook nauwelijks. Ze passen samen net op de bank. En nu voor de kenners: waar is Klaas?
Inderdaad, u ziet het goed, het is die hele mooie, met dat neusje, die ogen, kan niet missen.