vrijdag, augustus 31, 2007

lee

Hij komt niet uit Schiedam. Zuid-Korea ligt niet eens in de buurt. Tot voor kort had hij verkering met een schone miss. Inmiddels niet meer. Vandaar misschien dat hij naar Rotterdam wil komen. Niet Danny. Chun-Soo is de naam. Lee. De vorige Koreaan op Zuid heette Song. Die was steengoed. 1 wedstrijd. Daarna liep hij er een jaar of drie voor spek en bonen bij. Maar Lee is nog geen Song. En andersom. Lee heeft twee jaar in Spanje gespeeld en alles bij elkaar toch geen enkel doelpunt gescoord maar dat is nog altijd een goal minder dan de nieuwe spits van Ajax in 21 wedstrijden in Engeland. Topniveau, de eredivisie. Ja, bij PSV, maar die hebben Danny.

maandag, augustus 27, 2007

Feyenoord en golf

Kijk de mannen eens blij zijn! Dat mogen ze ook wel. Ze hebben NAC met mooie cijfers en sprankelende combinaties verslagen. Het was gisteren na een veel te lange zomerstop goed toeven in De Kuip. Wat is winnen toch heerlijk. Vandaag was het verliezen geblazen. Op Spaarnwoude zag ik alle hoeken van de A- en B-holes, terwijl Blaak als een volleerde prof zich bijna tot pars en bogeys beperkte. Indrukwekkend en mateloos irritant. Wellicht was ik enigszins van slag door de aanwezigheid van de door het legioen begeerde spits, Danny Koevermans, die tussen de middag naast ons rustig zijn puts stond te oefenen. Gisteren zat hij bij AZ op de bank. Vandaag op de golfbaan. En als het aan het legioen en ondergetekende ligt, staat hij aanstaande zaterdag in Feyenoordshirt in de basis in de Kuip. Tegen Willem II. Maar Danny of geen Danny. Ik ben er in elk geval. Ik wil wel weer eens winnen.

donderdag, augustus 23, 2007

Klaasje huilt Klaasje lacht





schrijver

Het schrijverschap staat onder druk. Althans het mijne. Ik heb de laatste tijd weinig recht van spreken. Mijn boeken zijn alleen nog antiquarisch verkrijgbaar. Bij bol.com, die tegenwoordig ook aan tweedehands doen, zijn ze voor angstaanjagend lage bedragen te bestellen. En als columnist voor de Utrechtse studentenkrant ben ik te oud geworden. Negentienjarige rechtenstudentes schijnen weinig affiniteit met Klaas' poepluiers te hebben. Maar, hoe clichematig ook, het schrijven is geen keuze. De ideeen en verhalen dringen zich op. Ik hoef de boel alleen maar in goede banen te leiden. Dat is soms al moeilijk genoeg. In september verschijnt in het prachtige tijdschrift Passionate het verhaal 'misselijk', een dag uit het leven van een scholier die twijfelt tussen mannen en vrouwen, en leven en daarmee ophouden. Andere verhalen en een novelle zijn hard onderweg. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en alsmaar verder.

vrijdag, augustus 17, 2007

Sopranos

Veel Zomergasten kiezen een fragment van de Sopranos. Terecht. om onduidelijke redenen is het onderstaande fragment nog nooit gekozen. Een briljante tekst over culturele achtergrond en de waarde die daar wel of niet aan gehecht moet worden.

Tony Soprano en zijn "handlangers" Silvio, Paulie en Christopher rijden 's nachts terug van een "Indianen-casino". Tony heeft via de eigenaar geprobeerd om een protestactie van Indianen op Columbusday te voorkomen. Dat is niet gelukt. Hij moet nu wel een tegenprestatie leveren. Silvio is verbolgen dat de Indianen de Italiaanse feestdag verpest hebben.
Sil: "I should've been there. I would've been fuckin' there. I forgot this was a monday. Maybe we oughta just whack this prick."
Tony: "Who the fuck are you kiddin' ? All you thought about was blackjack."
Sil: "What?"
Tony: "You think this day in the country was free, don't you ? Well, it wasn't. Fuckin' chief Smith wants Frankie Valli to come up there and play a week. That's what this whole fuckin' junket was about."
Sil: "Frankie?"
Tony: "Yeah, that's right. That's why he buttonholed me, goddammit ! There's bad blood with Frankie's manager, so the chief wants me to call him directly. As payback. Well, you're gonna make the fuckin' call."
Sil: " Well, I ain't seen Frankie for years--
Tony: "Tough shit ! You're makin' the fuckin' call! You and this fuckin' parade, already!
Sil: "I don't know what you're so hot about. They discriminate against all Italians as a group, when they disallow Columbus."
Tony: "Oh, will you fuckin' stop? Group, group. What the fuck happened to Gary Cooper, that's what I'd like to know."
Christopher: "He died."
Sil: "Oh, you mean 'cause he fought the Sioux in all those westerns."
Tony: "No, fuck that. Gary Cooper. Now there was an American. The strong, silent type. He did what he had to do. He faced down the Miller gang when none of those other assholes in town would lift a finger to help him. And did he complain? Did he say, oh, I come from this poor Texas-Irish illiterate fuckin' background or whatever the fuck so leave me the fuck out of it because my people got fucked over!?"
Sill: "T., Not for nothin', but you're gettin' a little confused here. "A", that was the movies."
Tony: "Oh, what the fuck difference does that make? Columbus was so long ago he might as well have been a fuckin' movie."
Sil: "The point is, Gary Cooper, the real Gary Cooper or anybody named Cooper never suffered like the Italians."
Tony: "Nowadays he'd be a member of some victims' group. The fundamentalist christians, the abused cowboys, the gays, whatever the fuck!"
Christopher: "He was gay, Gary Cooper?
Tony: "No! Are you listenin' to me?"
Sil: "Hey, people suffered."
Tony: "Did you?"
Sil: "My grandparents got spit on because they were from Calabria."
Tony: "Let me ask you a question. All the good things you got in your life, did they come to you 'cause you're Calabrese ? I'll tell you the answer. The answer is no. You got a smart kid at college. You got a wife who's a piece of ass. At least she was when you married her. You own one of the most profitable topless bars in North Jersey. Now, did you get all this shit 'cause you're Italian ? No, you got it 'cause you're you, 'cause you're smart. 'Cause you're whatever the fuck. Where the fuck is our self-esteem? That shit doesn't come from Columbus or "the godfather" or chef-fuckin' boy-r-dee.
Sil: "We gotta tiptoe around the Indians though, don't we ? We can't call our teams the Braves or the Tomahawks or the--
Tony: "Oh, you take it up with Frankie Valli when you talk to him."

gorilla versus pinguin

Er staan dranghekken. Om Europa's beroemdste gorilla te kunnen zien moet er met de ellebogen gewerkt worden. Op de ruiten is een flink stuk tape geplakt waardoor wij de gorilla's moeilijker, en zij ons nauwelijks, kunnen zien. Op het groengeverfde beton van het binnenverblijf hangen bordjes met: "Maak geen oogcontact. Laat de gorilla's gorilla's zijn." Bokito eet een krop sla. Elke beweging wordt met voorzichtig gejuich begroet. Het buitenverblijf is inmiddels omgebouwd tot de Westelijke Jordaanoever. De gracht, die de apen op een groen en idyllisch eiland plaatste, is vervangen door een metershoge grijze muur. De meest geliefde dieren lijken op ons. De dierentuin functioneert als lachspiegel. Bokito toonde zich op zijn meest menselijks, boos en mateloos geirriteerd, en verdiende een sterstatus.
De tijgers hebben zo'n luxe onderkomen dat ze in hun eigen oerwoudje onzichtbaar verdwaald zijn. 'Zaten ze nog maar gewoon in hokken,' verzucht Thom.
De koningspinguins zijn cool, ze maken buikschuivers, staan te vergaderen of stil in een hoekje het leven te overdenken. Er zijn geen gevallen bekend van uitbrekende pinguins die aan het plunderen en molesteren zijn geslagen, maar als je ze zo ziet staan met z'n allen, gemoedelijk, menselijk en grappig, kun je er eindeloos naar verlangen. Het zou er bij hun vast een stuk gezelliger aan toegaan.

maandag, augustus 13, 2007

Paviljoen Zuid

Zondagochtend schijnt de zon nog enigszins. Op het terras van Paviljoen Zuid is het gezellig druk. Deze strandtent is een baken van vrijheid in een georganiseerde wereld. De meest ontspannen strandtent van het land. Mensen lezen de krant of een boek, drinken een kopje koffie of flesje wijn en hebben allemaal zand tussen de tenen. In ons gezelschap is de soevereiniteit van Zuid nog niet definitief vastgesteld, maar dat is eigenlijk onzin. Bij La Cantina, driehonderd meter verderop, is het lekker parkeren, vooruit, maar daar veegt een enthousiaste dame het zand onder de tafels vandaan. Daar loop je op een matige stranddag niet in je natte zwembroek met je plakkerige bezande voeten naar binnen om aan de bar een glas Grolsch te bestellen. In Zuid wel. La Cantina heeft trouwens niet eens een bar, maar keurig personeel dat gewapend met bestelcomputer en geplastificeerd menu de genummerde en netjes gerangschikte tafeltjes afgaat (denk eraan: geen voeten op de stoel). Dat is geen strandtent. Het is Van der Valk aan zee.
's Middags begint het zelfs te regenen. Marijn komt drijfnat aan. In zijn zwembroek. De Noordzee heeft inmiddels, het is tenslotte augustus, een aangename temperatuur. Om te frisbeeen en zwemmen heb je geen zon nodig. Zo komt een mens zijn zondagen wel door, met lekker gezelschap, het leven is goed op Zuid.

dinsdag, augustus 07, 2007

Westbroekpark

Aan de tafel voor ons zit een bruingebrande oma. De kleinkinderen spelen in de speeltuin. Zij rookt een sigaret. Klaas slaapt. Hij draagt zijn groen gestreepte "made in Holland" shirt. In de rozentuin lezen de toeristen de bordjes bij elke rozensoort. Hagenaren lopen er gewoon langs. Op naar het theehuis. Een oude man met grijze krullen parkeert zijn hippe cabriootje onder een eeuwenoude boom, komt op het terras zitten en bestelt een witte wijn. Een vrouw die verdacht veel op Liesbeth Liszt lijkt, en dus in een eeuwig voortdurend beschonken toestand schijnt, voert een verdwaalde meeuw een koekje. De oma voor ons heeft het inmiddels op een hevig snurken gezet. Als haar kleindochter in een hagelwit jurkje naast haar komt zitten en haar zachtjes over de schouder wrijft, snurkt ze onverstoord verder. Het kleine meisje giechelt. 'Oma snurkt,' zegt ze tegen zichzelf en tegen iedereen op het terras. Zwijgend gaat ze recht tegenover haar oma zitten. Liesbeth Liszt voert, de grijze man drinkt, Klaas laat een scheet en oma snurkt. Dinsdagochtend in het Westbroekpark.

zondag, augustus 05, 2007

jong geleerd

woensdag, augustus 01, 2007

negen procent van de wereld











Susan wees me op een website, Travbuddy, die je vertelt en laat zien hoeveel van de wereld je hebt gezien. Je moet zelf wel een handje helpen, maar dan krijg je een mooie kaart van de wereld met bezochte landen in het groen en niet bezochte landen in het wit. Mijn kaart is nogal wit. Het uiteindelijke percentage dien je natuurlijk als een keihard oordeel te ervaren. Het zegt iets over wie je bent, of het een beetje goed zit met die romantische inborst van je. Het valt me eigenlijk nog mee. 9%. Andersom is het stukken erger. In 91% procent van alle landen heb ik nog nooit voet gezet. Ik ben geen globetrotter, heb tijdens het vliegen pijn in mijn buik en vindt Italie met afstand het mooiste land van de wereld. Of in elk geval van 9% daarvan.

Susan doet het met o.a. Amerika, China, Hong Kong, India, Marokko en Mali stukken beter dan ondergetekende, maar alhoewel dat bijelkaar toch een aardige portie van de globe lijkt, scoort ze maar 2% hoger. Vakanties, verre reizen, zetten dus geen zoden aan de dijk. De boel moet een stuk grondiger aangepakt.

Vanmiddag was ik met vrouw en zoon aan het Zuiderstrand. Ochtendkrant, cappuccino. Dat is thuis. En het is natuurlijk een ontzettend flauw excuus, maar met zo'n thuis...