donderdag, november 30, 2006

Orphans, Brawlers, Bawlers & Bastards

Wel, de plaat is al een paar dagen binnen. Drie cd's. 54 nummers. 30 nieuw. Gelimiteerde uitgave (wat dat dezer dagen ook mag betekenen). Drie platen dus: Brawlers kan beschouwd worden als de toegankelijke opvolger van Real Gone, blues, maar ook swingend zoals het Elvisachtige openingsnummer Lie to me. Waits' stem leent zich als geen ander voor gospel, Lord I've been changed. Bawlers is een rustige plaat met bekende ballads als The long way home (een Waitsnummer dat eerder werd opgenomen door Norah Jones) en A little drop of poison. Geen late avond bij de openhaard kan nog zonder. Bastards tenslotte staat vol met verhalen, Waits op de praatstoel. Hij leest eigen teksten, maar ook Brecht, Kerouack en Bukowski. Een hilarisch hoogtepunt is 'Army Ants' met verzamelde insectenfeiten uit the world book encyclopedia. In kranten en tijdschriften staat te lezen dat Orphans een document is dat elke Tom Waitsliefhebber in de kast moet hebben. Dat is flauwekul. Niks liefhebber! Iedereen moet hem aanschaffen. Tom Waits tovert zijn eigen absurde wereld met prachtige verhalen. Het is poëzie, rock & roll, jazz en blues ineen. Samen met het prachtige cd-boek is Orphans een kunstwerk van jewelste.

Jayne's Blue Wish

The sky holds all our wishes
The dish ran away
with the spoon
the chimney smoke
ties the roof
to the sky
there's a hole over head
but it's only the moon
will there ever be a tree
grown from the seeds I've sown
life's a path lit only
by the light of those I've loved

dinsdag, november 28, 2006

la Vie en Rose

Lunch in de Tuilerien. Herfstbladeren blazen langs het raam. Cafe Very. Het is zaterdagmiddag. We zitten in het decor van een film van Woody Allen. Ik praat snedig en drink rode wijn. Susan glimlacht mooi. Ze is een Parisienne uit 1889. In haar groene ogen is de Eiffeltoren niet mooi. Het levendige uitgaansleven in de wijk Le Marais bevalt haar veel beter. Lichtjes. kleine straten, muziek en mensen in de straat, volle cafe's en bistro's. In Parijs moeten veel cafe's bezocht worden. Koffie drinken op Place St-Michel in Quartier Latin. Een enkele keer valt een regendruppel. We kopen een paraplu. De stedelingen buigen het hoofd. Dat is het lot van de Parijzenaren. Ze realiseren zich nauwelijks dat ze in Parijs wandelen. In de metro hangen posters met de nieuwste film van Verhoeven. Zwartboek is in het Frans: Black Book. Het bier in La Fourmi Cafe in Montmartre is onder de drie euro. Een Parijs' record. 's Morgensvroeg gaan we stiekem toch even bij de Eiffeltoren kijken. Mijn Parisienne is niet onder de indruk.

maandag, november 27, 2006

de naam is Bond

"First things first:" staat in de recensie van de BBC, "Daniel Craig is not a good Bond. He's a great Bond." Of in de woorden van the Guardian: "He's easily the best Bond since Sean Connery, and perhaps even - well, let's not get carried away." En de film, ook die is fantastisch, anders, maar vergelijkingen maken met eerdere Bondfilms is lastig. Dit is chronolisch gezien immers de allereerste Bondfilm. In de eerste, in zwartwit gefilmde, minuten heeft hij nog niet eens zijn 00-status. Moneypenny en Q verschijnen nog niet ten tonele, maar Bond rijdt wel in een Aston Martin (zelfs heel eventjes in een exemplaar uit '64). Het geweld is harder en de humor subtieler, daarmee is de film allerminst minder grappig. Integendeel. Wellicht is het even wennen dat Bond foutjes maakt, een aantal keer wordt door M en hemzelf gezegd dat er nog veel te leren valt, het geeft hem tegelijkertijd een ongekende diepgang. De film is heerlijk. We hebben letterlijk stralend van genot in de bioscoop gezeten. Bond is prachtig Bond. En de Bondgirl, met de naam Vesper Lynd, is dit keer wel heel mooi.
Vesper Lynd: "Am I going to have a problem with you, Bond?"
Bond: "No, don't worry. You're not my type."
Vesper: "Smart?"
Bond: "Single."
Kijken!

donderdag, november 23, 2006

België

Het is dat Rotterdam-Zuid, en daarmee Feyenoord, in Nederland ligt, maar er zou flink geëmigreerd moeten worden. De kiezer, het Hollandse volk, heeft gesproken, en het volk blijkt over weinig intelligentie te beschikken. De partij voor de spreekwoordelijke vrijheid wordt gesteund door een half miljoen mensen, om over het aantal stemmen voor de Maoïsten nog maar te zwijgen. Verder schijnt er een "doorbraak voor de dieren" te zijn. Wat is er in godsnaam aan de hand met Nederland? De normen en waarden zijn ver te zoeken. Het pragmatisme viert niet langer hoogtij. Die schone tijd is vervlogen in de stanklucht van varkens en het proletariaat. Wat is er over van het salonsocialisme? Er is veel reden tot schaamte. De Grote Kale Blaak blijft ten einde raad nieuwe Jupilers aanvoeren, maar er rest ons geen andere conclusie dan dat hier met geen drie kratten Vlaamse pils tegenop te drinken te valt. Wilders pleit voor een immigratiestop. Ik denk aan een emigratiestart, maar eerst maar eens kijken wat Feyenoord morgenavond doet.

woensdag, november 22, 2006

Verkiezingen


Het is een dag om gebak te eten. Na vandaag zijn we af van de campagnes, dat is reden tot vreugde, maar veel belangrijker dan dat: we mogen stemmen. De verkiezingen zijn het feestje van de democratie. Vandaag wordt er op school de hele dag flink gediscussieerd. In klas 2C zou meer dan de helft op Groen Links stemmen. In 3B is de VVD ruim de grootste. De jeugd van het Sorghvliet is verdeeld. Het lerarencorps lijkt veel meer eensgezind. De PvdA doet het daar goed. Grote uitzondering is natuurlijk de bevlogen geschiedenisdocent Verhoeven, maar het is vechten tegen de bierkaai. De Grote Kale Blaak probeert op de gang nog een laatste zieltje te winnen. Na de lessen moet er vergaderd worden. Vanmiddag fiets ik glimlachend in de stromende regen naar huis om dan met mijn mooie dame naar de stembus te gaan en daarna een kopje thee... met gebak.

zondag, november 19, 2006

AZ


Nadat we in het Schiedamse Jeneverhuis zijn rondgeleid door een vrouw die niet van sterke drank houdt, bewegen we ons langzaam naar het Feyenoordstadion. Voor Andre is het de eerste keer. De eerste stappen naar binnen, het binnengaan van de Kuip. Andre glundert. En terecht. Het wordt een legendarische avond. In een bomvol stadion verslaat Feyenoord in een thriller het veel hoger ingeschatte AZ. Het legioen glimt van opwinding. Andre zingt de longen uit zijn lijf. Dat niets sterker is dan dat ene woord... Na afloop reizen we stralend terug naar Den Haag waar de verjaardag van Marijn verder gevierd moet worden. De Feyenoordsjaals worden in de Paas goed ontvangen, in café’s September en De Pater is dat niet anders. Den Haag herbergt veel Feyenoordsupporters. Pas in de Paap lopen we de eerste Ajacied tegen het lijf. Humorloos. De Haagse op zaterdagavond drinkende medemens is niet op de hoogte van de voetbaluitslagen. Het is een groot genoegen die op verzoek steeds te mogen geven.
Vandaag AZ, woensdag het CDA, donderdag Blackburn Rovers. Het zou zo maar een heerlijke week kunnen worden.

vrijdag, november 10, 2006

top 2000


Nog maar weer een lijstje. De top 2000 dit keer. Mijn bijdrage. Zoiets levert natuurlijk obligate namen en platen op. Niet omdat de lijst waaruit gekozen wordt zo 'mainstream' is, maar omdat dat nu eenmaal bij zo'n lijst hoort. Natuurlijk had ik ontzettend mijn best kunnen doen om origineel uit de hoek te komen, maar dat schiet het doel voorbij. De komende dagen zullen me voortdurend plaatjes te binnen schieten, de een nog mooier dan de ander, die op onderstaande lijst ontbreken. Dat is het lot van een ieder die op de top 2000 stemt. Franz Ferdinand ontbrak, als duizend andere bands, in de vaste lijst. Die heb ik toe moeten voegen als 'eigen keuze'. Op zich een schande, maar ook dat hoort erbij. Er zijn mensen die op Bohemian Rapsody stemmen. Die moeten ook vertegenwoordigd worden in de keuzelijst. In veel gelederen van onze samenleving wordt wansmaak nauwelijks bestraft. Welnu, in chronologische volgorde...

Otis Redding - The dock of the bay (1968)
Rolling Stones - Sympathy for the devil (1973)
Tom Waits - Tom Traubert's Blues (1976)
Bram Vermeulen - Rode wijn (1980)
De Dijk - Dansen op de vulkaan (1987)
Tori Amos - Winter (1992)
Counting Crows - Mr. Jones (1994)
Coldplay - Trouble (2002)
Keane - Somewhere only we know (2004)
Franz Ferdinand - Take me out (2004)

donderdag, november 09, 2006

Johan


Als je een briljante plaat hebt gemaakt, komt vanzelf het probleem van het volgende album. De band Johan heeft lang met een nieuwe plaat gewacht. En het is een prachtig ding geworden. Vertrouwd geluid. THX JHN zal wel nooit de status van Pergola bereiken, maar een klein wonder van Nederlandse bodem is het zeker.

Het aantal bands dat twee legendarische platen op rij gemaakt heeft, is trouwens dun gezaaid. Goede quizvraag. Uit de moderne tijd komt REM misschien wel erg dicht in de buurt met Out of Time gevolgd door Automatic for the People.

Met Johan in de cd-speler drink ik thee. Ik ga zo dadelijk naar de supermarkt om bier te halen. Feyenoord speelt vanavond op Talpa tegen de Rooms-Katholieke Combinatie uit Waalwijk. Het is vier uur in de middag en stikdonker in de kamer. Het grote wachten is op de nieuwe plaat van Tom Waits die in de maak schijnt te zijn. Johan is wel prachtig en goed, maar niet Tom Waits.

donderdag, november 02, 2006

schaatsen met de Bolle Beer


Het uitgangspunt is bedroevend. In het begin van het seizoen nemen we genoegen met 40 baantjes. Dat is op zich een mooie afstand, maar we zijn fitte en goedgebouwde jongemannen. Het ideale schema is om 25 baantjes achter elkaar te schaatsen, een ontspannen glas bier te drinken in het schaatscafe, fris aan het laatste deel van de tocht te beginnen en die laatste 15 rondjes zwetend en in een alsmaar afnemend tempo uit te rijden. Het is een goed systeem.
Schaatsen op de Uithof of de Vechtse Banen is op zich frustrerend. Ondanks onze fabuleuze techniek worden de bolle beer en ik voortdurend ingehaald door oude mannen en dames met iets te dikke billen in strakke broeken. Tegen die lui valt niet op te schaatsen. We oefenen al jaren, hebben ten einde raad zelfs lessen genomen, maar helpen doet het niet. De enthousiastelingen razen ons voorbij. Natuurlijk, die mensen hebben geen tijd om de stand van de eredivisie door te nemen of enige andere zinloze discussie te voeren. Het neemt allemaal niet weg dat ze ons oud maken, die ouwetjes. Pas in het schaatscafe zijn we weer het mannetje.